| تبليغات | X |
 |
 |
|
| شهرام جون مهربونی |
|
۱) به پاي قافيه هايم كشــــــــــــــــــاند نام تورا ؟ كسي كه شاعر غمگين شعرهاي من است، به روي قافيـــــــه هايم نشـــــاند نــــــــام تورا
۲) چشمان خيس و اشـــــك هايم ، ابر و بارانـــــــت من آسمان،پرواز كـــــــــــــن! آغوش من باز است جان مي دهم يك شب به اين پرهاي بي جانــت دل وسعتش اندازه ي درياســــــــت، در دريــــــــا غوغا بـــــــــكن با التـــــــــهاب خشم و طوفانـت! سرچشمه ام، سرچشمه اي از شور عشق تــو بگذار آغازي شــــوم در اوج پـــــــــايــــــــــانــــــت من سايبانت مي شوم، در سايه ام بنــــشـيـن! آرام خواهـد شد تــــن از غــــــم پريــــــشــــانـت وقتي نگاهــــت خيره مي ماند به چشمانـــــــم مستانه مي رقصــــم ميان قــــــــاب چشمانـت حالا كه از عشقت مرا راه گريزي نيســــــــــــت، اي عشــــــــق ! آزادم نكــــــــن از بنـــد زندانـت
۳) كه انتظار كشيدن ز عشق ســــــــيرم كـرد تو وسعت همه ي شعر هاي من هستــي تويي كه گم شده در خاطرات من، اي مرد دلي كه با تو غزل مي سرود، بعد از تــــــو به روي دوش گرفته ست كولــــه اي از درد به جز خيال تو راهي براي ماندن نيســــت چقدر فاصلـه باشد ميان ما ؟ برگـــــــــرد ! |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه بیست و ششم شهریور 1385ساعت 23:44 توسط شهرام |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
نوشته شده توسط شهرام
|
| نوشته های پیشین |
|
دی 1385 مهر 1385 شهریور 1385 |
| پیوندها |
|
عاشقانه سرگرمی دختران جهان ورزش فوتبال روزگار من دودره بازار فاطیما خانوم |
|
RSS
|