در اين تاريكي                 درها همه بازند                  من از پله ها گذشته ام

در اين تاريكي                   تنها بوي تو پيداست             بوي ساقه هاي ترد علف

كه باران خورده است             چراغ را نيفروزي             من از تاريكي گذشته ام 

  سكوتم را به باران هديه كردم

 تمامِ تنهايي ام را گريه كردم

  نبودي در فراقِ شانه هايت

       به هر باغي رسيدم تكيه كردم........