| تبليغات | X |
 |
 |
|
| شهرام جون مهربونی |
|
كاش آسمان حرف كوير را مي فهميد و اشك خود را نثار گونه هاي خشك كوير مي كرد. كاش
دلها آنقدر خالص بودند كه دعا ها قبل پائين آمدن دستها مستجاب مي شدند. كاش مهتاب با كوچه
هاي تاريك شب آشنا تر بود. كاش بهار آنقدر مهربان بود كه باغ را به دست خزان نمي سپرد.
كاش در قاموس غصه ها ، شكوه لبخند در معني داغ اشك گم نمي شد. كاش مرگ معناي عاطفه
را مي فهميد كاش كاش كاش ......
هنگامي که عشق راستين است و حقيقي ، سالها زنده مي ماند و پيش مي رود و مي بالد و در طول زمان بالغ مي شود اما هيچ گاه از بين نخواهد رفت هميشه دورتر بوده اي ولي مي داني که بسيار به تو محتاجم پس از اين همه شدن و آمدن باز به سوي اين دو قلب باز مي گرديم و باز باهم خواهيم بود. |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه هفتم دی 1385ساعت 22:46 توسط شهرام |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
نوشته شده توسط شهرام
|
| نوشته های پیشین |
|
دی 1385 مهر 1385 شهریور 1385 |
| پیوندها |
|
عاشقانه سرگرمی دختران جهان ورزش فوتبال روزگار من دودره بازار فاطیما خانوم |
|
RSS
|