روزی بود که روزگاری نداشت              جنگلی بود که درختی نداشت

شکارچی بود که تفنگ نداشت                این شکارچی با تفنگی که فشنگ نداشت

اهویی شکار کرد که سر نداشت                   این شعر ما شاعری داشت

که اسم نداشت                                     اگر چه این شعر ما سرو ته نداشت

            ارزش سر کار گذاشتن تو یکی را داشت